مردم ادامه داد . در اين ميان از يك خاندان روحانى دخترى به همسرى گرفت و زندگى تازه‌اى را آغاز كرد . در سبزوار دست به ترجمهء آثار آناتول فرانس زد و تائيس را به سال 1308 خورشيدى منتشر كرد . دكتر قاسم غنى در سال 1309 خورشيدى بنا به ملاحظاتى از سبزوار به مشهد رفت و به كار پزشكى ادامه داد . در مشهد بود كه به عالم سياست كشيده شد و در اين راستا در سال 1312 از مشهد به نمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب شد و اين وكالت تا دوره‌هاى 10 ، 11 ، 12 ، 13 مجلس طول كشيد . هنگامى كه در مشهد بود داستان ديگرى از آناتول فرانس به نام عصيان فرشتگان ترجمه كرد و در 1309 خورشيدى به چاپ رساند . در تهران هم در عين اشتغال به طبابت و وكالت مجلس دست از مطالعه و نگارش برنداشت . در ضمن به سمت استادى دانشكدهء پزشكى منصوب شد و نيز در دانشكدهء معقول و منقول ، روانشناسى تدريس مىكرد . كتابى كه در معرفة النفس نوشته است همان موضوع درسش در اين دانشكده است . در سال 1314 به عضويت فرهنگستان درآمد و رسالهء ابن سينا را براى خطابهء ورودىاش به فرهنگستان تهيّه كرد . سپس به مطالعهء حافظ پرداخت و در شهريور 1318 كه علامهء قزوينى از پاريس به تهران آمد ، به كمك او ديوان حافظ را تصحيح و چاپ كرد . دكتر قاسم غنى در سال 1317 خورشيدى با سعيد نفيسى ( 1345 - 1274 ) و محمود جم براى خواستگارى فوزيه به مصر رفت ؛ اين امر در شأن مقام علمى او نبود و از قدر و ارزش علمى او كاست . بزرگترين خدمت و فعاليت دكتر غنى همان تحقيق جامع و كاملى است كه راجع به حافظ كرده است . غنى در مطالعهء آثار و احوال و افكار حافظ همهء جريان‌هاى سياسى و تاريخى روزگار حافظ را كه خواه ناخواه شاعر بزرگ شيراز را متأثر مىساخته است آگاهانه تشريح كرده است . با پيش آمدن وقايع شهريور 1320 وضع ايران و دكتر غنى به كلى دگرگون شد . در كابينهء سوم سهيلى كه در 23 آذر 1322 تشكيل شد ، وزير بهدارى و در كابينهء اول محمد ساعد ( 8 فروردين 1323 ) مجددا به همان سمت و در كابينهء دوم ساعد ( 17 فروردين 1323 ) وزير فرهنگ شد .